No to start! Zaczynam niepewnie, jak skoczek na linie, jak kociak stąpający po kamieniach w strumieniu.
Tu krok, tam dwa, zawahanie, jeden w tył i znów do przodu.
Dzień za dniem, tydzień za tygodniem.
Ścinek do ścinka, koralik do koralika, nitka do nitki.
Uszyję kolorowy patchwork ze słów, myśli, wspomnień i marzeń.
Opatulę się nim w chłodne wieczory i będę drzemać w bujanym fotelu
piękna :)
OdpowiedzUsuńTo ukośne jak tkanina!
OdpowiedzUsuńRozpoznaję. Mniam. Ginko biloba!
OdpowiedzUsuńBrawo!
OdpowiedzUsuń