...jako uśmiechnięta wydmuszka z pisklakiem u piersi; zaledwie parę dni a wrażenia jak słodko-gorzki koncentrat kilku ładnych lat. I początek nowej drogi. Uwielbiam ten magiczny czas
Dziękuję wszystkim życzliwym za trzymanie kciuków
Dziękuję wszystkim życzliwym za trzymanie kciuków
Pisklak ma fajną kołderkę!
OdpowiedzUsuńDobrze, że do nauki latania jeszcze daleko i będzie można się nacieszyć gniazdowaniem.
O to to właśnie :)
OdpowiedzUsuńJak pozostali chłopcy?
OdpowiedzUsuńGRATULACJE! Piękny ;D
OdpowiedzUsuńDoro-dziękuję.
OdpowiedzUsuńPaul-chłopcy różnie. Najstarszy dobrze, młodszy średnio. Staraliśmy sie aby detronizacja była w miare bezbolesna, ale wiadomo, sercu żal :)